zondag 16 juli 2017

Mijn ervaring met Parque Manuel Antonio, Costa Rica

Voor mijn werk was ik tien dagen in Costa Rica. Tijdens het weekend had ik tijd om een bezienswaardigheid te bezoeken. Na wat rondvraag bleek Parque Manuel Antonio de beste optie te zijn.


Dat het park een toeristische hotspot is, bleek al snel aan de ingang, waar ik een halfuur diende aan te schuiven onder de bakkende zon. Honderden zweetpareltjes vormden zich op mijn voorhoofd. Enkele mannen verkochten gretig flessen water aan de wachtende mensenmassa. Eenmaal binnen zat ik niet voortdurend in een meute, maar ik was nooit langer dan 2 minuten alleen.


Het park is niet zo groot, maar als je alle paden afloopt ben je wel 3 à 4 uur onderweg. Ik ben systematisch linksaf gegaan zodat ik geen enkel stuk zou overslaan en mijn tocht kon afsluiten met het strandgedeelte. 


Vaak zitten de dieren wat verstopt, maar als er mensen ergens stilstaan en fotograferen weet je dat er iets zit.


Omdat er zo veel volk liep en omdat alle paden zijn aangelegd met steen of hout, leek het eerder een open zoo met "jungle experience" dan een natuurpark. Vaak zag ik families met kleine kinderen en vrouwen in bikini met slippers wandelen.


Langsheen de gebaande paden zie je met grote zekerheid apen, wasbeertjes, goudhazen, luiaards, leguanen, vogels e.a. beesten.


Ik denk dat de dieren door de tijd heen geleerd hebben dat de mensen in het park geen gevaar vormen. De wasbeertjes liepen zonder vrees langs me heen.


Hoewel ik het allemaal iets te 'gemaakt' vond en me beter thuis voel in onontgonnen, ongerepte natuurgebieden, was Parque Manuel Antonio met haar rijke fauna, paradijselijke stranden en zwoele klimaat een bijzondere ervaring. Makkelijk te doen op een weekend vanuit San José als je vroeg vertrekt.


donderdag 26 januari 2017

Reizen naar Panama, de moeite of niet?

Panama City, bekend vanwege haar vele banken en indrukwekkende skyline, is opvallend rustig. Het ziet er allemaal grotesk uit, maar ik kon de gedachte niet ontduiken dat het een saaie stad is. Het mist eigen cultuur. De snikhete stad heeft jammer genoeg ook geen strand om te zwemmen.



De Amerikanen hebben een stevige voetafdruk nagelaten in Panama. Ze financierden de bouw van het Panamakanaal. Na een pact in 1999 kwam het beheer terug volledig in handen van de Panamezen. Vandaag is de USD het meest courante betaalmiddel, Amerikaanse producten, fastfoodketens en retailers zijn overal aanwezig.



Het kanaal is een goudmijn. Grote schepen betalen een aardige 700.000 à 1.000.000 dollar per doorvaart, dagelijks passeren er 30 à 40 mastodonten. Wie geen doorvaart wil betalen kan containers via de spoorlijn naast het kanaal laten vervoeren. Dankzij deze bron van inkomsten heeft Panama een moderne infrastructuur.

De strategische ligging tussen de 2 Amerika’s en de passage via het kanaal brengt ook voordelen mee voor internationale distributie, waardoor vele internationale bedrijven een (hoofd)zetel in Panama hebben. Daarbij heeft de overheid een ondernemingsvriendelijk klimaat gecreëerd om buitenlandse bedrijven aan te trekken.

De Panamezen zijn vriendelijk, maar kouder dan bvb. Mexicanen, Brazilianen of Colombianen. Het was het eerste Latijns-Amerikaans land waar ik geen “Latin American feel” had.  

De Panamezen zijn een mix vaan inheemsen, Afrikanen en Europeanen. Ongeveer 30 % is obees, een gevolg van de hoofdzakelijk vette en suikerrijke voeding in de restaurantketens en winkelrekken.


% personen met obesitas

Veel Colombianen en Venezolanen werken in Panama om dollars te verdienen. Vergeleken met Colombia is Panama duur, dat merkte ik in mijn uitgaven aan taxi's. Men gebruikt geen meter. Als toerist kan je heel wat besparen met Uber.

Wat me opviel is dat taxi’s in Panama de gewoonte hebben iemand mee te nemen terwijl ze nog een passagier hebben, om opeenvolgend klanten te hebben.

Wat betreft toeristische bezienswaardigheden kan ik niet zo veel zeggen omdat ik voor mijn werk reisde, maar ik heb begrepen dat er drie plekken zijn die je moet bezoeken: 

1. Panama City 
2. Boquete 
3. Bocas del Toro

De twee grootste attracties in Panama City zijn het kanaalmuseum en Casco Viejo, het oude stadsgedeelte. In het kanaalmuseum zie je de sluizen aan het werk en kan je een virtuele reis door het kanaal maken. De kanaalroute loopt voor een groot deel door het meer Gatún, dat 26 m boven het zeeniveau ligt. De sluizen dienen om het hoogteverschil te overbruggen.



Doorheen de Landengte van Panama loopt één autostrade. Vanuit Panama City tot David - de hoofdstad van Chiriqui - is het 8 uur rijden met een bus. Chiriqui is de regio waar het meeste gecultiveerd wordt. In David valt er weinig te beleven.

Boquete ligt wat hoger in de bergen. Het is er wat frisser en biedt vele mooie wandelmogelijkheden. O.a. kan je er de vulkaan Baru beklimmen, met 3474 m de hoogste berg van Panama. Bij helder weer zie je vanop de top de Caribische Zee en de Stille Oceaan. Andere mooie wandelingen zijn Los Quetzales en De 3 Verborgen Watervallen.


 Baru Vulkaan

Bloemenfestival in Boquete


Natuur in omgeving van Boquete


Bocas del Toro is een paradijselijk archipel met azuurblauw water en hagelwitte stranden, maar dat heb ik niet bezocht.

Verder heb ik ook gehoord dat je kan surfen op Playa Santa Catalina, Playa La Barquete en Playa Venao. De beste plek is Playa Santa Catalina.

12 dagen was ik in Panama. Hoewel ik er van overtuigd ben dat Panama veel moois te bieden heeft dat ik niet gezien heb, voel ik me niet geneigd om terug te keren. Ik heb de sfeer opgesnoven, en het land heeft me niet aangesproken. Er zijn interessantere landen in Latijns-Amerika.

dinsdag 3 januari 2017

Hoe het komt dat een grootstad op nieuwjaar leegloopt

Nieuwjaar vierde ik reeds in Rio de Janeiro, Gran Canaria en Mexico. Daarvan was Rio zonder twijfel het spectaculairst. Rondom het strand Copacabana lagen vele boten in het water vanwaar men vuurwerk schoot. Dit event trekt jaarlijks miljoenen toeschouwers aan.

Nieuwjaar in Rio de Janeiro

Bogota zou met ruim 8 miljoen inwoners de grootste stad worden waar ik tot nu toe nieuwjaar gevierd had. Ik beeldde me in dat de staten gevuld zouden worden met feestende mensenmassa's.

Nu is het zo dat de meeste Colombianen vakantie nemen van eind december tot begin januari. Een aanzienlijk percentage van de Bogotanen trekt dan op vakantie naar Tierra Caliente (warmere delen) of gaat familie bezoeken in andere departementen. Veel inwoners van Bogota zijn immers werkmigranten uit andere delen van Colombia.

Net voor kerstmis begint de massale exodus. Op zo’n moment wil je absoluut de uitvalswegen van Bogota vermijden.

Ik wist dat het minder druk zou zijn, maar op nieuwjaar was Bogota onwaarschijnlijk leeg. Tot mijn grote verbazing waren veruit alle bars & restaurants in het centrum en in Zona T gesloten. Enkel de grote discotheken waren open en daar was het dan wél vol tot in de late uurtjes.

Eigenlijk best wel aangenaam. Ongezien rustig en betere luchtkwaliteit. Je kan eens rustig diep ademhalen in de stad.

Ken jij nog grootsteden die op nieuwjaar leeglopen? Of is dit een uniek fenomeen?